početna

Istorijat Banovinske palate

Banovinska palata, današnji kompleks Vlade Vojvodine i Skupštine AP Vojvodine, bila je sedište Banske uprave i bana Dunavske banovine u periodu od 1939. do 1941. godine, jer je između dva rata, tačnije od 3. oktobra 1929, Kraljevina Jugoslavija bila podeljena na devet banovina, i to: Savsku, Primorsku, Dravsku, Drinsku, Zetsku, Moravsku, Vardarsku, Vrbasku i Dunavsku banovinu.

Dunavska banovina je obuhvatala područja Baranje, Banata, Bačke, Srema, Šumadije i Stiga. Banski dvor, danas zgrada Skupštine AP Vojvodine, bio je rezidencija bana Dunavske banovine. Monarh (kasnije namesništvo) je ukazom birao banove, "ljude od poverenja", koji su trebali da na poverenoj teritoriji, u ime kralja vrše najvišu političku i upravnu vlast. Međutim, samo poslednja tri od ukupno jedanaest banova, Dunavske banovine uživala su u komoditetu kompleksa, stvaranog skoro punu deceniju, po projektu arhitekte Dragiše Brašovana.

Nakon okupacije Kraljevine Jugoslavije Banski dvor je bio centar Vojne uprave i Žandarmerije.

Posle Drugog svetskog rata, pa sve do sredine pedesetih godina u reperezentativnim prostorijama Banskog dvora, pored sedišta Narodne skupštine Vojvodine proglašene Ustavom FNRJ od 31. janura 1946. godine bio je i Dom JNA, u kome su održavane razne kulturne manifestacije.

Zvučne titule banova nosili su:

 

Inženjer Daka Popović
(1929-1930)

Radosav Dunjić
(1930)

General Svetomir Lj. Matić
(1930-1931)

Milan Nikolić
(1931-1933)

 

Dobrica Matković
(1933-1935)

 

Milojko Vasović
(1935)

 

Svetislav Paunović
(1935-1936)

 

Svetislav Rajić
(1936-1939)

 

dr Jovan I. Radivojević
(1939-1940)

 

dr Branko Kijurina
(1940-1941)

 

dr Milorad Vlaškalin
(1941)

U toku Drugog svetskog rata Banovinska palata bila je centar mađarske Vojne uprave za Bačku, generala Bele Novakoviča. Posle oslobođenja, pa sve do sredine pedesetih godina u njoj je pored Vlade i Skupštine bio i Dom JNA, u kome su održavane razne kulturne manifestacije. Nakon završetka drugog svetskog rata predsednici Skupštine Autonomne pokrajine Vojvodine bili su:

 

 

Aleksandar Šević
(1945-1946)

 

Mateja Matejić
(1946-1947)

 

dr Ivan Melvinger
(1946-1947)

 

Đorđe Marinković
(1946-1947)

 

dr Jovan Doroški
(1947-1948)

 

Đurica Jojkić
(1947-1948, 1948-1950)

 

Isa Jovanović
(1947-1948)

 

Petar Milovanović
(1950-1951)

 

Danilo Kekić
(1951-1953)

 

Luka Mrkšić
(1953-1958)

 

Stevan Doronjski
(1953-1958, 1958-1963)

 

Radovan Vlajković
(1963-1967)

 

Ilija Rajačić
(1967-1969, 1969-1973)

 

Sreta Kovačević
(1973)

 

Vilmoš Molnar
(1974-1978, 1978-1982)

 

Đorđe Stojšić
(1982-1983)

 

Ištvan Rajčan
(1983-1984)

 

Dobrivoj Radić
(1984-1985, 1986-1987, 1987-1988)

 

Rudi Sova
(1985-1986)

 

Živan Marelj
(1988-1989)

 

v.d. Janoš Šreder
(1989)

 

Branko Kljajić
(1989-1991)

 

Adam Bokroš Verona
(1989-1991)

 

Damnjan Radenković
(1991-1992)

 

dr Svetislav Krstić
(1992-1993)

 

Akademik prof. dr

Milutin Stojković
(1993-1997)

 

dr Živorad Smiljanić
(1997-2000)

 

Nenad Čanak
(2000-2004)

 

Bojan Kostreš
(2004-2008)

 

Egereši Šandor
(2008-2012)